Przysłowia: Cudze i własne

„Chcesz przyjaciela stracić? – Pieniędzy mu pożycz.”

„Jeśli kraść, to miliony.”

„Cudzymi rękami dobrze żar tylko grzebać.”

„Dobry zwyczaj – nie pożyczaj, jak oddaje, jeszcze łaje.”

„Dobry zwyczaj – nie pożyczaj, jeszcze lepszy – nie oddawaj.”

„Lepiej ze swoimi płakać, niż z obcymi skakać.”

„Lepsza u matki polewka niż u obcych marcepany.”

„Lepszy własny chleb, niż pożyczona bułka.”

„Grosz własną pracą zarobiony więcej wart, niż darowane miliony.”

„Łatwo być hojnym z cudzego.”

„Łatwo cudzym szafować.”

„Nie ma to, jak we własnym domu.”

„Nie pożyczaj, zły obyczaj.”

„Nie pożyczywszy – na tydzień gniewu, pożyczywszy – na cały rok.”

„Nie wsadzaj nosa do cudzego prosa.”

„Nikt nie jest dobrym sędzią w swojej własnej sprawie.”

„Stroić się w cudze piórka.”

„Swojego nie puszczaj, po cudze nie sięgaj.”

„Ucieka, jak Cygan na kradzionym koniu.”

„Co się nauczysz, tego ci ogień nie spali, woda nie zabierze, złodziej nie ukradnie.”

„Cudza własność święta, niech każdy to pamięta.”

„Cudzego nie gań, swojego nie chwal.”

„Grosz źle nabyty dziesięć własnych z kieszeni wypędzi.”

„Kto drugich strofować rad, niech się strzeże własnych wad.”

„Lepiej swoje stracić, niż się cudzym wzbogacić.”