I w kościele grzesznych wiele.
O przysłowiu
„I w kościele grzesznych wiele.” to polskie przysłowie oznaczone w zbiorze jako historyczne. Jego główna kategoria tematyczna to „religia i obyczaje”.
Opracowanie redakcyjne
Znaczenie, kontekst i użycie
Co oznacza?
Krótka sentencja przypomina, że sama obecność w miejscu religijnym nie czyni człowieka bezbłędnym ani moralnie lepszym. Kościół gromadzi osoby z różnymi słabościami, a zewnętrzna praktyka nie przesądza o uczciwości codziennych działań. Zdanie może krytykować obłudę, ale może też wyrażać bardziej ogólną myśl: żadna wspólnota nie składa się z ludzi doskonałych. Nie należy na tej podstawie uznawać wszystkich wierzących za hipokrytów ani lekceważyć znaczenia religijnego miejsca. „Grzeszny” jest pojęciem wyznaniowym i nie każdy odbiorca używa go w ten sam sposób. Ocena konkretnej osoby powinna opierać się na czynach, nie na samej przynależności lub nieprzynależności.
Kiedy używamy?
Zwrot pasuje do rozmowy o różnicy między deklaracją a zachowaniem albo o niedoskonałości każdej wspólnoty. Najlepiej kierować go ku konkretnemu problemowi. Nie powinien służyć do zbiorowego obrażania osób religijnych.
Ktoś twierdził, że sama obecność na nabożeństwie dowodzi uczciwości. Marta odpowiedziała: „I w kościele grzesznych wiele.” Poprosiła, by oceniać decyzje na podstawie faktów, a nie symbolicznych gestów.
Pochodzenie i historia
pochodzenie nieustalone.
Dodające „i” przełamuje oczekiwanie, że święte miejsce gwarantuje świętość obecnych. Rym „kościele–wiele” nadaje krytyce lekkość, lecz wymaga unikania zbiorowego osądu.