Ciężko dźwigać, żal porzucić.
O przysłowiu
„Ciężko dźwigać, żal porzucić.” to polskie przysłowie oznaczone w zbiorze jako aktualne. Jego główna kategoria tematyczna to „ogólne”.
Opracowanie redakcyjne
Znaczenie, kontekst i użycie
Co oznacza?
Sentencja oddaje konflikt między ciężarem dalszego trwania a niechęcią do rezygnacji. Coś może wymagać coraz większego wysiłku, lecz człowiek zainwestował w to czas, emocje, pieniądze albo nadzieję i dlatego trudno mu odłożyć brzemię. Obraz pasuje do przedmiotu, obowiązku, relacji czy projektu. Nie rozstrzyga, czy należy wytrwać, czy odejść; trafnie nazywa ambiwalencję poprzedzającą decyzję. Rozsądna ocena powinna uwzględnić przyszłe koszty, bezpieczeństwo i możliwe korzyści, zamiast kierować się wyłącznie tym, co już zostało poświęcone.
Kiedy używamy?
Fraza sprawdza się przy rozmowie o przeciągającym się remoncie, trudnym hobby, nietrafionej inwestycji lub zobowiązaniu, z którego szkoda zrezygnować. Może pomóc nazwać impas. W sprawach dotyczących zdrowia, przemocy albo bezpieczeństwa nie należy romantyzować wytrwania; pierwszeństwo ma ochrona człowieka i fachowe wsparcie.
Po roku pracy aplikacja nadal nie miała użytkowników. „Ciężko dźwigać, żal porzucić.” — przyznał pomysłodawca. Zespół ustalił więc jasne kryteria na kolejny miesiąc, aby decyzja nie zależała jedynie od dotychczasowego wysiłku.
Pochodzenie i historia
pochodzenie nieustalone.
Dwa równoważne człony pokazują napięcie bez łatwej puenty. Fizyczne dźwiganie staje się metaforą kosztownego przywiązania, a żal tłumaczy opór przed zmianą.