Bujać to las, ale nie nas!
O przysłowiu
„Bujać to las, ale nie nas!” to polskie przysłowie oznaczone w zbiorze jako aktualne. Jego główna kategoria tematyczna to „droga i podróż”.
Opracowanie redakcyjne
Znaczenie, kontekst i historia
Objaśnienie redakcyjne z udokumentowaną historią i wariantami w zakresie wskazanym przez źródła.
Co oznacza?
To żartobliwa, stanowcza odpowiedź kierowana do kogoś, kto próbuje oszukać rozmówcę, wmówić mu nieprawdę albo przedstawić niewiarygodną historię. Czasownik bujać należy tu rozumieć potocznie jako zwodzić, a nie dosłownie jako wprawiać coś w ruch. Las może się kołysać na wietrze, lecz osoby mówiącej nie uda się równie łatwo nabrać. Rym i wykrzyknienie sprawiają, że odmowa wiary brzmi lekko, choć jej sens pozostaje czytelny: rozpoznaję próbę manipulacji.
Zwrot podkreśla czujność oraz pewność własnego rozeznania. Nie dowodzi jednak automatycznie, że druga strona kłamie; wyraża ocenę mówiącego. Dlatego w poważnej sprawie lepiej połączyć go z pytaniem o fakty lub dowody, zamiast traktować efektowną ripostę jako ostateczne rozstrzygnięcie sporu.
Kiedy używamy?
W swobodnej rozmowie ta riposta celnie odpowiada na wyraźnie naciąganą wymówkę, zbyt piękną obietnicę albo podejrzanie korzystną ofertę. Może rozładować napięcie między osobami, które dobrze znają swój styl żartów. W kontakcie formalnym lub w sporze o ważne zarzuty lepsze będzie spokojne wskazanie niespójności, bo okrzyk może zabrzmieć lekceważąco.
Przykład: Sprzedawca zapewniał, że dziesięcioletni komputer jest fabrycznie nowy, więc klient roześmiał się: Bujać to las, ale nie nas! Proszę pokazać dokument zakupu.
Pochodzenie i historia
pochodzenie nieustaloneGranice ustaleń: Dla rekordu 43 nie potwierdzono pochodzenia, historii ani wariantów; pola opcjonalne pozostawiono puste.
Źródła i metoda
Znaczenie, wskazówki użycia i przykład są autorskim opracowaniem redakcyjnym. Historia, pochodzenie i warianty są przedstawione wyłącznie w zakresie udokumentowanym przez wskazane źródła.