Grzmot w kwietniu dobra nowina, już szron roślin nie pościna.
O przysłowiu
„Grzmot w kwietniu dobra nowina, już szron roślin nie pościna.” to polskie przysłowie oznaczone w zbiorze jako historyczne. Jego główna kategoria tematyczna to „pogoda”. Powiązane obszary to „kalendarzowe”, „przysłowia kwietniowe”.
Opracowanie redakcyjne
Znaczenie, kontekst i użycie
Co oznacza?
Rym interpretuje kwietniową burzę jako znak trwałego ocieplenia i mniejszego ryzyka przymrozków. Grzmot ma zwiastować ciepłe powietrze, a rośliny zyskują w obrazie ochronę przed szronem. Taka zapowiedź nie jest pewną zasadą pogodową. Po burzy nadal mogą nadejść chłodne noce, a wrażliwe uprawy reagują na temperaturę zależnie od miejsca, wysokości i fazy rozwoju. Przysłowie wyraża nadzieję rolnika oraz uważność na sezonowe sygnały, lecz nie powinno decydować o zdjęciu osłon czy terminie siewu. W praktyce potrzebne są lokalne prognozy, pomiary przy gruncie oraz wiedza o konkretnej roślinie.
Kiedy używamy?
Można je cytować po pierwszej wiosennej burzy jako przykład optymistycznej prognozy ludowej. Przy ochronie ogrodu trzeba zaznaczyć, że ryzyko szronu może wrócić.
Po wieczornym grzmocie sąsiad ucieszył się: „Grzmot w kwietniu dobra nowina, już szron roślin nie pościna.” Ogrodniczka pozostawiła jednak osłony, bo prognoza zapowiadała zimną noc.
Pochodzenie i historia
pochodzenie nieustalone.
Rym „nowina–pościna” zmienia zjawisko groźne w pomyślną wiadomość. Kategoryczne „już” buduje nadzieję, ale wymaga współczesnego zastrzeżenia pogodowego. Formuła zachowuje tradycyjny optymizm obserwatora wiosny, nie gwarancję dla konkretnych upraw.