W święty August koniec burz.
O przysłowiu
„W święty August koniec burz.” to polskie przysłowie oznaczone w zbiorze jako historyczne. Jego główna kategoria tematyczna to „pogoda”. Powiązane obszary to „kalendarzowe”, „religia i obyczaje”.
Opracowanie redakcyjne
Znaczenie, kontekst i użycie
Co oznacza?
Krótka formuła kalendarzowa zapowiada, że w okolicy wspomnienia świętego Augusta letnie burze powinny ustępować. Imię wyznacza punkt w sezonie, a zestawienie z „burz” daje zwięzły rym. Zdanie porządkuje doświadczenie zmieniającego się lata, ale nie stanowi gwarancji pogody. Burze mogą wystąpić później, a ich lokalny przebieg zależy od aktualnych warunków atmosferycznych. Religijne określenie dnia ma funkcję kalendarzową i kulturową; odbiorca może je odczytywać niezależnie od własnych przekonań. Przy planowaniu pracy na zewnątrz oraz podczas ostrzeżeń zawsze ważniejsza jest bieżąca prognoza i zasada bezpieczeństwa.
Kiedy używamy?
Przysłowie pasuje pod koniec lata, gdy ktoś zauważa rzadsze burze, albo podczas lekcji o kalendarzu ludowym. Nie należy nim unieważniać alertu pogodowego. W czasie grzmotów trzeba schronić się zgodnie z zaleceniami.
Pod koniec sezonu gospodarz przypomniał: „W święty August koniec burz.” Gdy telefon wyświetlił ostrzeżenie, nie polegał jednak na rymie i odwołał pracę na otwartym polu.
Pochodzenie i historia
pochodzenie nieustalone.
Minimalistyczna konstrukcja opiera się na brzmieniowej bliskości imienia i „burz”. Dzięki temu zapowiedź łatwo zapamiętać, lecz jej kategoryczność wymaga wyraźnego meteorologicznego zastrzeżenia.